Blog da Biblioteca do IES de Curtis: 1/12/08 - 1/1/09

30/12/08

velo












Historia de las matemáticas. Editorial crítica


A ciencia das matemáticas é, como asignatura, unha das materias que máis se nos atraganta . Con todo, esta disciplina constitúe unha das ferramentas máis importantes para a vida cotiá, pese ao descoñecemento que existe sobre ela. A maioría das cousas organízanse a partir dos números, pero as matemáticas están presentes en máis aspectos do que se adoita pensar, desde a navegación en mar aberto ata a telefonía móbil ou o voo dos avións. Así o constata o inglés Ian Stewart, director do Instituto de Matemáticas da Universidade de Warwick (Reino Unido), na súa obra Historia de las matemáticas (Editorial Crítica), onde repasa os grandes fitos da historia desta ciencia .

29/12/08

Olla meu irmao


Olla meu irmao honrado, o que acontece con Daniel
Os que o tiñan desterrado agora falan ben del
O palurdo de alma lerda
O tendeiro desertor
O vinculeiro da merda, disfrazado de señor
O lerdo carca refrito, o monifate de entroido
O aprendiz de señorito, marqués de quero e non poido
O badoco endomingado
O franquista pousafol
O forricas desleigado, o pequeño burgués mol
O devoto do onanismo
O feligrés de pesebre
O tolleito de cinismo, o que dá gato por lebre
O rateiro do peirao
O refugallo incivil
Válense de Castelao
para esconder a caste vil
Escoita puto nefando
Criado na servidume
Non pasará o contrabando
dese teu noxento estrume
Grotesco escriba sandez
Inxertado nun raposo
Castelao nunca foi teu,
porque Castelao é noso
I anque a ti che importe un pito
Sabrás que é cousa sabida
Que estás incurso en delito
de apropriación indebida.

Burcas


28/12/08

APRENDIZAJE. Claudio Eliano


Un joven de Eretria frecuentó la compañía de Zenón durante mucho tiempo. Cuando regresó a casa, su padre le preguntó cuánta sabiduría había adquirido. El muchacho repuso que se la mostraría a su debido tiempo. El padre se irritó con esta respuesta y le pegó. Entonces, el hijo, con tranquilidad, dijo que eso era lo que había aprendido: a soportar la ira paterna.

Chador

O Chador en Iran non correspondía, en principio, a ningunha marca de relixión musulmá , a súa filiación remonta á antiga Persia.

Europeana


Vuelve a funcionar la biblioteca virtual Europeana
Después de tener que cerrar Europeana por no aguantar el aluvión de visitas del día de su inauguración, y de retrasar la fecha prevista para su reapertura, finalmente la Comisión Europea ha podido anunciar que la biblioteca virtual vuelve a funcionar.
Impulsada por la Comisión Europea, Europeana pretende ofrecer acceso gratuito a más de dos millones de libros, cuadros, vídeos y otros documentos digitalizados procedentes de centros culturales de toda Europa. El proyecto reunirá en una única página web parte de la colección de un millar de bibliotecas, pinacotecas, videotecas, hemerotecas y fonotecas repartidas por el viejo continente.
Francia, Holanda y el Reino Unido han aportado juntos casi el 70 por ciento de los contenidos disponibles, mientras que la mayoría de países –entre ellos España– no llega al 2 por ciento.

27/12/08

O Apalpador


Vai-te logo meu ninín/niniña,
marcha agora pra camiña.
Que vai vir o Apalpador
a palparche a barriguiña.
Xa chegou o día grande,
día do noso Señor.
Xa chegou o día grande,
E virá o Apalpador.
Mañá é día de cachela,
que haberá gran nevarada
e ha vir o Apalpador
cunha mega de castañas.
Por aquela cemba
xa vén relumbrando
o señor Apalpador
para darvos o aguinaldo.

Mujer devorando una pantera



Y se levanta, y el corazón del animal aún palpita entre los despojos, y ella hace ademán de limpiarse -la boca, el rostro, los brazos, el pecho-, pero decide quedarse quieta y contemplar la escena un rato más.
Un minuto, quizá dos, y luego volverá a sus quehaceres diarios -la comida, la ropa, la compra, los niños-. Nada de eso importa ahora que sabe de lo que es capaz.

Mate


¿PORQUÉ NO HAY PREMIO NOBEL EN MATEMÁTICAS?
Se cuentan varias historias: La más conocida dice que la esposa de Nobel tenía amoríos con Mittag-Leffler un matemático de la época por lo que en venganza no incluyó dicha asignatura en los premios. Otra dice que se llevaba mal con Mittag-Leffler quien tendría posibilidades de ganar el premio. Parece que ninguna de ellas es cierta pues Nobel no era casado y apenas conocía a dicho personaje. Se cree que la verdadera razón es que Nobel consideraba las matemáticas poco útiles en la vida práctica.

Velo


!No mundo indo-paquistaní a Purdah, traxe que ten semellanza co famoso Burqah en Afganistán, significa literalmente pantalla, non ten as súas orixes no Islam e nacería, nestas sociedades fortemente patriarcales, paradoxalmente co fin de protexer ás mulleres dos conquistadores musulmáns en Rajasthan

Melancolía


Melancolía, préstame tus servicios
para escribir de mis amigos
que yacen en el mar o son raíces
y tu tañido de campana préstame
para irme meciendo en el sillón
mientras palabras y palabras
corren al río del recuerdo
y las voy recobrando
con cada movimiento del olvido

Para ver y escuchar


LA PEREZA DE MARCUS


Marcos era tan vago que, cuando una vez fue a parar a la prisión, sintió pereza de salir libre y voluntariamente confesó un crimen.

Mulleres coruñesas na feira


San Pablo tivo unha interpretación moi misóxina do veo xa que fai del o emblema da opresión das mulleres e enúnciao así na súa primeira epístola aos Corintios (11: 2-16) " O home non debe velarse, é a imaxe da gloria de Deus, pero a muller é a gloria do home .É por iso é que ,a muller ,debe cubrirse e poñer sobre a súa cabeza a marca da súa dependencia ".

26/12/08

Gemma Pellicer

Era el último domingo de adviento cuando lo encontró. Lucía en una esquina de un puestecillo discreto, al final del paseo. De alas cortas y algodonosas, el ángel de aquella tarjeta postal vestía de azul celeste, y le miraba con una carita sonrosada como la suya propia. Los rizos de oro le parecieron verdaderos rayos de sol.

Marta Fuenbuena


Cuando el niño abrió los ojos
Era tarde para cerrarlos
Para no ser visto
Los entornó
.

24/12/08

Conto de Nadal; Francisco Castro


El dixo, recordo que unha das cousas que máis me gustaban cando era neno era facer cabanas con cartóns e caixas de madeira da froita que nos daban no mercado.Xuntabámolas e desafinado á lei da gravidade, eramos capaces de facer que se sostiveran. Ata que chovía, claro.Dentro, fumei os primeiros cigarros, rin moitísimo con outros nenos e nenas e vin unha e outra vez aquela revista que un lle roubara a seu pai que a trouxera de Holanda.Por iso quero facer unha cabana pero contigo dentro.E levarte a comer alí.E chuparte os dedos para que non manches as mans.Ela, que coñecía o conto, dixo que si.Que por que non lle facía a casiña de chocolate.

20/12/08

TIEMPO DE LEER: "LAS BRUJAS DE LA POSADA"


O pasado xoves, 17 de decembro, gozamos de novo na biblioteca dunha lectura dramatizada dun estremecedor conto de medo. Esta vez tratábase dun relato da antiga Roma, titulado "Las brujas de la posada", recollido por Fenando Lillo Redonet no seu libro El aprendiz de brujo y otros cuentos de Grecia y Roma. Conto que o autor escribiu tomando como base o Asno de oro de Apuleyo.


En catro sesións diferentes o alumnado de 2º ciclo da ESO asistiu á lectura acompañada dunha presentación en power point realizada polos seus compañeiros de 4ºESO-B Daniel, Isabel, Carla, Jorge e Cristina.
O próximo mes de xaneiro continuaremos con esta actividade dende o espazo da biblioteca, pero esta vez as lecturas seleccionadas xirarán en torno ao tema da PAZ.

O EQUIPO DA BIBLIOTECA DESÉXAVOS FELIZ NADAL E FELICES LECTURAS

¡Feliz, feliz Nadal, o que fai que nos acordemos das ilusións da nosa infancia, lle recorde ao avó as alegrías da súa xuventude e transporte ao viaxeiro á súa cheminea e ao seu doce fogar! (Charles Dickens)

"Santa Claus is coming to town" by Bruce Springsteen

18/12/08

Cernuda


DEBO SER ALGO TONTO

DEBO ser algo tonto
porque a veces me ocurre que me pongo a hablar solo,
y digo cosas locas,
digo nombres bonitos de muchachas y barcos
o títulos de libros que nadie ha escrito nunca.
Debo ser algo tonto.

Babeo, grito y lloro.
Los verbos absolutos me llenan de ternura
y esas vocales sueltas, inútiles, redondas,
que vuelan para nada,
me elevan boquiabierto hacia no sé qué gozos.
Soy feliz y, por eso, también un poco tonto.

17/12/08

Poesía Prohibida

Noturno do adolescente morto


Súa i-alma choraba, ferida e pequena
embaixo os arumes de pinos e de herbas.
Agoa despenada baixaba da lúa
cobrindo de lirios a montana núa.
O vento deixaba camelias de somana
lumieira murcha da súa triste boca.
¡Vinde mozos loiros do monte e do prado
pra ver o adoescente afogado!
¡Vinde xente escura do cume e do valantes
que ise río o leve pro mar!
O leve pro mar de curtiñas branca
sonde van e vên vellos bois de ágoa.
¡Ay, cómo cantaban os albres do Sil
sobre a verde lúa, coma un tamboril!
¡Mozos, imos, vinde, aixiña, chegarporque xa ise río mó leva pra o mar!

Comida de evaluación na cafetería


Ingredientes:
* 1 lacón
* adobo: ajo y sal
* 1 chorro de aceite
* 1 vaso de vino blanco
* 1 vaso de agua
Preparación:

La noche anterior se le pone bastante ajo troceado o laminado, pimienta si se quiere ... con eso se puede dejar desde un par de horas... hasta una noche entera...El lacón no se deshuesa....... va con hueso y todo al horno...A la hora de entrar al horno todo el ajo que tenía se le quita, para que no se queme...Le damos una buena "friega" con sal gorda, sobre todo en la parte de la piel... y lo metemos al horno precalentado con la temperatura mas alta de que dispongamos... con eso conseguimos que la carne "selle" y no se salgan los jugos....En cuanto veamos que empieza a tomar color, le damos la vuelta... esperamos a que ese lado también empiece a dorar....Se baja un poco el horno... a 200º y se tapa con un papel de aluminio.... se le pone un vaso grande de agua (agua con vino blanco, con coñac, caldo de carne o de ave... al gusto de cada uno).Así se queda calculando una hora de horno por cada kilo de peso de carne...Se pueden utilizar unos palos de madera en el fondo de las fuentes para que la carne no se pegue... y la piel quede mas crujiente y menos "cocida".Procurar que siempre tenga liquido la bandeja...Se mira de vez en cuando o se le da la vuelta cada media hora....Si se quiere con salsa, al final se saca el lacón, se añade mas liquido a la bandeja (vino, caldo...) para desglasar, se liga con maizena y a mojar pan....

El amor cortés


Fue necesario que una reina apasionada por el tema del amor y por la poesía prestara oído a los fabulistas bretones que recorrían sus estados continentales e insulares para que se desatara un proceso único en la historia literaria: la invasión de un viejo mito y su rejuvenecimiento a través de poetas cuyo genio se revela en el grandioso fresco que nos ha dejado. Tristán, Isolda, Arturo, Ginebra, Lancelot, Gauvin, Merlín, Yvain, Laudine, Luned, Viviane y Morgana

La mujer en La Edad Media

Gracias a esta mujer asistimos a un cambio espectacular en la valoración de la figura femenina. Si bien hasta ese momento la mujer era vista como un mero objeto o posesión de su marido, sin ninguna comisión que no sea la de trabajos insignificantes, así como la tentación que acarreaba desgracia al hombre pasaría a convertirse en el ideal del hombre, en aquella a la que van dirigidos todos los cantos y alabanzas y objeto de todos los actos nobles de caballeros. Introduce, por tanto, el tema del amor cortés o caballeresco en el que una dama podía convertirse en el objeto de devoción de un caballero, algo impensable hasta ese momento. Además, su influencia llegara más allá, pues ella misma servirá de modelo para otros personajes femeninos históricos.

Leonor de Aquitania



Leonor de Aquitania una mujer culta, valiente e inteligente que no se doblegaba ante nada. , musa de trovadores, ( no olvidemos que al ser nieta de Guillermo IX de Aquitania, célebre trovador de la época, ha sido educada en un ambiente de corte refinado ),señora de caballeros, reina inconformista es uno de los personajes femeninos más interesantes de todas las épocas, pues, al papel excepcional que jugó en la historia se une el que fuera la musa de los trovadores franceses y bardos bretones así como la impulsora del ciclo literario artúrico y griálico.

16/12/08

Jorge Oteiza, dixit


"No pienso ensuciar mi historia de perdedor con una victoria de mierda "

LENNON: AGAIN AMSTERDAM "BED-IN FOR PEACE"

The couple formed by the British singer John Lennon and his wife, the Japanese artist Yoko Ono, turned their honeymoon into a pacifist ceremony in March 1969, encouraging the world to “make love, not war”.

The photographs of this event became famous all over the world, but not all of them were made public, because unknown snaps taken by Dutch photographer Nico Koster, have just been found in Amsterdam.

Nico Koster is writing a book, which will be released in March 2009, because this date coincides with the fortieth anniversary of their marriage. This book will be called 902, because it is the number of the hotel room in Amsterdam, where the couple stayed for one week.

Genios de la narración ; HOracio Quiroga; Fragmento


"Más al bajar el alambre de púa y pasar el cuerpo, su pié izquierdo resbaló sobre un trozo de corteza desprendida del poste, a tiempo que el machete se le escapaba de la mano. Mientras caía el hombre tuvo la impresión sumamente lejana de no ver el machete de plano en le suelo…. Sólo que tras el antebrazo, e inmediatamente debajo del cinto, surgían de su camisa el puño y la mitad de la hoja del machete, pero el resto no se veía (...) Va a morir. Fría, fatal e ineludiblemente va a morir…"

Fran Alonso; Un país a medio facer


Vense de publica Un país a medio facer. Fran Alonso busca nesta obra as claves da evolución da cultura galega nos últimos vinte anos a través das voces dos protagonistas. O autor vai dialogando cos produtos da industrial cultural en lingua galega, xerados polos nosos escritores, músicos e artistas. Na súa crónica mostra o proceso que foi pasar dun país a medio facer nos anos oitenta a un país orgulloso do que fai e que aceta o reto actual que afronta a cultura en galego.

EL DIBUJO: UNA FACETA MÁS DE LENNON


Como apuntábamos la semana anterior, John Lennon no fue sólo un gran músico: entre sus múltiples habilidades artísticas se encontraba también el dibujo, con el que vino a demostrar, una vez más, su indiscutible talento.

Poema


Não te direi o nome, pátria minha
Teu nome é pátria amada, é patriazinha
Não rima com mãe gentil
Vives sem mim como uma filha, que és
Uma ilha de ternura: a ilha
Brasil, talvez.
Agora chamarei a amiga cotovia
E pedirei que peça ao rouxinol do dia
Que peça ao sabiá
Para levar-te presto este avigrama:
"Pátria minha saudades de quem te ama...

12/12/08

Walid al-waqqasi, autor de El Cantar de Mío Cid



Dolores Oliver Pérez, historiadora y profesora se Lengua y Literatura Árabe acaba de publicar El Cantar de Mío Cid:génesis y autoría árabe en la que atribuye la autoria de la obra al poeta hispano Abu-I-walid al-Waqqasi

11/12/08

Please, take a moment to ponder John´s words...

We´re all responsible for war... we all must do something, no matter what.

You either get tired fighting for peace, or you die

All we´re saying is give peace a chance

10/12/08

LENNON: "IMAGINE"

"A dream you dream alone is only a dream.

A dream you dream together is reality"

Rami Khalifé

OUTRA NOVA NARRADORA



Por se vos soupo a pouco o relato anterior, aí vai outro máis, creado tamén por outra alumna de 1º B ESO, neste caso por Vanesa Manteiga Souto.




TORMENTA NA MONTAÑA


Inverno, tormenta, tormenta na montaña de inverno.
Relampagos, truenos, medo...

12:30. Todos duermen, soa o teléfono, unha muller en camisón levántese para coelho, una llamada, silencio; outra chamada, silencio; un terceiro toque, silencio; e a muller colle o aparello e cae derribada no chan. Stance uñas risas macabras de fondo, non da montaña, non da casa, senón do teléfono, e sae por riba da mesa unha cobra, a mesma cobra negra e amarela que vira a muller antes de caer.
A familia da casa baixa ó sentir o golpe e ven saír unha pomba branca por unha ventá agora aberta que siempre está pechada. Fanlle a autopsia que desvela que a muller morreau pola trabada dunha cobra no lado dereito do pescozo.
Xa non hai tormenta, xa non hai tronos, se queda o medo...

02:45. Outra casa na montaña, soa o teléfono, un homme cruza o comedor cos ollos aínda pechados, una llamada, silencio; outra chamada, silencio; unha última chamada, e o home cae no chan. E outra vez unhas risas macabras de fondo, non da montaña, non da casa, senón do teléfono que ninguén descolgara...
Entón entre os sofás unha cobra amarela e negra sae reptando e unha pomba branca voa por una ventana abierta. O home morreu dunha trabada dunha serpe no lado dereito do pescozo.
Xa non hai tronos, e ata se poden ver as estrelas.

04:12. Unha anciá soa na casa, que esperta co timbre do teléfono, unha chamada, silencio; outra chamada, a muller senta na cama; unha última chamada e o teléfono deixa de soar. A muller cae na cama morta, e sae polo medio das sabas a serpe negra e amarela que xa antes viran dous cadáveres.

Xa é de día e os veciños deciden enterrar os corpos. Choros na casa, choros no tanatorio, choros na igrexa, choros no cemiterio...
Cando xa se dispoñen a meter as caixas nos nichos un home ve unha nota que di: “Vive a vida antes de que che morda a serpe”.
Tomando isto por unha broma macabra a xente decide volver ás súas casas.
Xa é tarde, case noite, e queda sobrevoando o eterno cemiterio a xa mencionada pomba branca. Mentres tanto unha serpe amarela e negra que xorde tras o portal do escuro recinto repta tras da xente...

Fin?



CREANDO RELATOS NA AULA


Hoxe colgamos no noso blog un relato feito por Alba Núñez Aldudo, unha alumna DE 1º B ESO. Esperamos que vos agrade.



A noite de San Xoán

Unha noite de lúa chea, estabamos todos os rapaces da rúa sentados en círculo nun lugar escuro, medorento e alonxado dos maiores. Estábamos nós, sós. Aquela noite de San Xoán ía ser como todas, divertida. Pero esta non foi igual…

Este ano chegara á rúa unha nova familia, moi querida por toda a veciñanza. Todos os seus membros eran moi queridos , menos a filla pequena. Esta rapaza chamábase Sabrina, e era un pouco, por así dicilo, “rara”. Non andaba con ninguén, nin sequera comigo, xa que viña na miña clase. Sempre ía vestida de negro , e se falaba con nós, só era para falar de cousas de maxia, como feitizos, meigallos, etc. Aquela noite, esa noite horrible, pediunos a todos se podía sentar con nós. Nós, como boas persoas, dixemos que si, aínda que con medo, pero non co medo que íamos pasar.
En canto sentou, puxo os ollos en branco e comezou a dicir o seguinte: “Esta noite, sucederán estas cousas. E o que eu digo, é verdade. Esta é a primeira e única: ides morrer. É o voso fin.” Nós non a cremos, pero despois arrepentímonos. Despois, un a un, foi dicindo o noso fin: “Ti, Bríxida, caerás no pozo e afogarás de forma lenta e dolorosa. Ti, Marta, serás atropelada polo teu pai, cando marche traballar. Ti, Xulia, morrerás no teu garaxe aforcada polo cable do teléfono…” E así, foi dicindo o fin de todos, ata que chegou a min, e dixo: “E ti, Alba…” E de repente, quedou calada, volveu en si, e marchou correndo á súa casa. Nós non lle fixemos caso, pero despois arrepentímonos. Cando dixo isto, serían as nove da noite. E, de forma estraña, cada certo tempo, un destes morría, da forma en que Sabrina dixera. A primeira foi Bríxida, que morreu no pozo. E despois, o resto. Eran as doce, e eu estaba alí, soa, na zona da rúa máis escura, medorenta e alonxado dos maiores. De repente, un arrefrío recorreume o lombo, e eu, toda amedrentada, comecei a correr cara os maiores, que estaban ceando. Pero, por máis que corría, nunca chegaba, e de repente, a luz apagouse. Atopeime soa nunha horrible escuridade, que me deixou sen respiración. De repente, vin a Sabrina, toda vestida de negro, coma sempre, pero no seu corpo faltaba algo… ¡Faltábanlle os pés! Iso significaba… ¡Que era unha pantasma! Eu comecei a correr, pero cada vez estaba máis e máis cerca, ata que ao xirarme para mirar se me seguía vin que non estaba, pero era mentira. Ao xirar a cabeza para seguir correndo, atopeima diante de min, e esta deume un golpe na cabeza. Pero antes de que mo dera, desapareceu, abrín os ollos e vin a miña nai. Ela díxome: “Alba, desperta, hoxe é San Xoán.” Fora un pesadelo… ¿Ou non?



Fin

LENNON PACIFISTA. " IMAGINE ": un himno para la paz.




La figura poliédrica de Lennon fue mostrando al mundo cada una de sus poderosas caras a medida que el tiempo iba abriendo los surcos de ese enorme campo que es su biografía.

Como músico que soy, me gusta Lennon el pacifista, y como pacifista que también soy, me encanta Lennon el músico. MAX SEITZ, BBC MUNDO.

Imagine there's no Heaven
It's easy if you try
And no Hell below us
Above us only sky

Imagine all the people
Living for today
Imagine there's no country
It isn't hard to do

Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people
Living life in peace
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
Maybe someday you will join us
And the world will be as one

Imagine no posessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
Or Brotherhood of Man...


9/12/08

HOMENAJE A JOHN LENNON



El equipo de biblioteca del IES de Curtis presenta como personaje destacado en este mes de diciembre a John Lennon. Para conmemorar el aniversario de su muerte, el profesor de Lengua Castellana y Literatura Carlos Blanco ha creado una exposición que recoge, conjugando imagen y texto, aspectos variados de la rica personalidad de este músico. A través del recorrido por varios pasillos del centro, alumnos y profesores podemos entrar en la biografía y en el pensamiento de uno de los grandes artistas del siglo XX.

8/12/08

Garcia Lorca; Casida de las palomas oscuras


Por las ramas del laurel
van dos palomas oscuras.
La una era el sol,
la otra era la luna.
”Vecinita”, les dije,”
¿dónde está mi sepultura?””
En mi cola”, dijo el sol.”
En mi garganta”, dijo la luna.
Yo que estaba caminando
con la tierra a la cintura
vi dos águilas de mármol
y una muchacha desnuda.
Por las ramas del laurel
van dos palomas oscuras.
La una era la otra
y la muchacha era ninguna.
”Aguilita”, les dije,”¿dónde está mi sepultura?”
”En mi cola”, dijo el sol.
”En mi garganta”, dijo la luna.
Por las ramas del cerezo
vi dos palomas desnudas.
La una era la otra
y las dos eran ninguna.
Por las ramas del laurelv
an dos palomas oscuras

Biolennon


On his next album, Imagine (1971), Lennon felt confident enough to reintroduce some melodic elements reminiscent of the Beatles into his songs. Working again with Ono and Spector, he retains the eloquent plainspokenness of Plastic Ono Band, but allows textural elements such as strings, to create more of a sense of beauty. The album's title track alone ensured its historical importance; it is a call to idealism that has provided solace and inspiration at every moment of social and humanitarian crisis since it was written.

En nadal Panxoliñas



Ay! Se nosso Deus galego se faze

vamos a cantar á chozinha em que nace

Ay! Se a sua May é de Compostela,

vamos a cantar fermosa galega

Todo galeguinho toque charumbela

Que o menino bello é da nosa terra.

Façamoslle todos a dança galega

Que está desnudinho e chora e tembra

Pois nace en Galiça, á falda da serra,

galego se faze é da nosa terra.

Igor Lugris; Poesia para ver


Se fosse mais tonto dariam-me um prémio
e nom seria o primeiro tonto em ganhar um prémio
Podo lembrar sem grandes esforços
sem esforço quase poderia dizer
vários tontos com prémio única
e exclusivamente pola sua tontaria Quanto mais tonto
mais prémio
Polo menos poderia presumir de algumha cousa
de ter ganhado um prémio
eu mesmo
próprio sem ajuda
conseguido pola minha valia
ou minusvalia
e nom como agora
que nem ganho nem perdo nem subo nem baixo
nem tiro nem ponho nem afirmo nem nego
nem branco nem negro nem listo nem tonto
e ninguém premia esta mediocridade que arrasto
sem pena nem glória

7/12/08

Romeo y Julieta; Neruda traduce a Shakespeare. !Fantástico!



Señora- Ama, ¿Dónde está mi hija? !Ve a llamarla!

Ama- !Por mi virginidad de los doce años. Le juro que le dije que viniera!

!Chinita! !Mi cordera!! Ven Julieta!

Julieta- ¿Qué pasa? ¿Quién me llama?

Ama- Es vuestra madre

Julieta- Señora, estoy aquí. ¿Qué se le ofrece?

Señora- Se trata de... !Ama, ándate un rato! Debo hablarte en secreto. !Ama, vuelve! Lo he pensado mejor, debes oírnos. Ya sabes que mi hija está en edad.

Robert Anson HEINLEIN


O tema máis recurrente nas obras deste autor é cuestionar os costumes contemporáneos, culturais, sociais e sexuais, describindo sociedades con ideais bastante afastados dos da sociedade occidental da súa época. É ferozmente individualista con formulacions mui próximas ao anarquismo. Estas ideas reflíctense en varios dos seus libros, como en Forastero en terra estraña ou O número da besta (1980).

Biolennon

The minimalist sound of Plastic Ono Band was significant too. Lennon had come to associate the elaborate musical arrangements of much of the Beatles' later work with Paul McCartney and George Martin, and he consciously set out to purge those elements from his own work. Co-producing with Ono and the legendary Phil Spector, he built a sonic environment that could not have been more basic - guitar, bass, drums, the occasional piano -- whatever was essential and absolutely nothing more. Lyrically, he turned away from the psychedelic flights and Joycean wordplay of such songs as "I Am the Walrus" and "Lucy in the Sky With Diamonds" - as well as his books, In His Own Write and A Spaniard in the Works -- and toward a style in which unadorned, elemental speech gathered poetic force through its very directness.
Neste blog utilizamos as imaxes con fins educativos. Se algunha delas estivese suxeita a dereitos de autor, pregamos vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.



Deseño logo: shouvas