
Páxinas
Jacinto Benavente
31/12/08
30/12/08
Historia de las matemáticas. Editorial crítica

29/12/08
Olla meu irmao

28/12/08
APRENDIZAJE. Claudio Eliano

Chador
Europeana

Después de tener que cerrar Europeana por no aguantar el aluvión de visitas del día de su inauguración, y de retrasar la fecha prevista para su reapertura, finalmente la Comisión Europea ha podido anunciar que la biblioteca virtual vuelve a funcionar.
Impulsada por la Comisión Europea, Europeana pretende ofrecer acceso gratuito a más de dos millones de libros, cuadros, vídeos y otros documentos digitalizados procedentes de centros culturales de toda Europa. El proyecto reunirá en una única página web parte de la colección de un millar de bibliotecas, pinacotecas, videotecas, hemerotecas y fonotecas repartidas por el viejo continente.
Francia, Holanda y el Reino Unido han aportado juntos casi el 70 por ciento de los contenidos disponibles, mientras que la mayoría de países –entre ellos España– no llega al 2 por ciento.
27/12/08
O Apalpador
marcha agora pra camiña.
Que vai vir o Apalpador
a palparche a barriguiña.
Xa chegou o día grande,
día do noso Señor.
Xa chegou o día grande,
E virá o Apalpador.
Mañá é día de cachela,
que haberá gran nevarada
e ha vir o Apalpador
cunha mega de castañas.
Por aquela cemba
xa vén relumbrando
o señor Apalpador
para darvos o aguinaldo.
Mujer devorando una pantera

Y se levanta, y el corazón del animal aún palpita entre los despojos, y ella hace ademán de limpiarse -la boca, el rostro, los brazos, el pecho-, pero decide quedarse quieta y contemplar la escena un rato más.
Un minuto, quizá dos, y luego volverá a sus quehaceres diarios -la comida, la ropa, la compra, los niños-. Nada de eso importa ahora que sabe de lo que es capaz.
Mate

Se cuentan varias historias: La más conocida dice que la esposa de Nobel tenía amoríos con Mittag-Leffler un matemático de la época por lo que en venganza no incluyó dicha asignatura en los premios. Otra dice que se llevaba mal con Mittag-Leffler quien tendría posibilidades de ganar el premio. Parece que ninguna de ellas es cierta pues Nobel no era casado y apenas conocía a dicho personaje. Se cree que la verdadera razón es que Nobel consideraba las matemáticas poco útiles en la vida práctica.
Velo
Melancolía
LA PEREZA DE MARCUS
Mulleres coruñesas na feira

26/12/08
Gemma Pellicer
Era el último domingo de adviento cuando lo encontró. Lucía en una esquina de un puestecillo discreto, al final del paseo. De alas cortas y algodonosas, el ángel de aquella tarjeta postal vestía de azul celeste, y le miraba con una carita sonrosada como la suya propia. Los rizos de oro le parecieron verdaderos rayos de sol.24/12/08
Conto de Nadal; Francisco Castro

20/12/08
TIEMPO DE LEER: "LAS BRUJAS DE LA POSADA"


O EQUIPO DA BIBLIOTECA DESÉXAVOS FELIZ NADAL E FELICES LECTURAS
¡Feliz, feliz Nadal, o que fai que nos acordemos das ilusións da nosa infancia, lle recorde ao avó as alegrías da súa xuventude e transporte ao viaxeiro á súa cheminea e ao seu doce fogar! (Charles Dickens)
19/12/08
18/12/08
Cernuda

DEBO SER ALGO TONTO
DEBO ser algo tonto
porque a veces me ocurre que me pongo a hablar solo,
y digo cosas locas,
digo nombres bonitos de muchachas y barcos
o títulos de libros que nadie ha escrito nunca.
Debo ser algo tonto.
Babeo, grito y lloro.
Los verbos absolutos me llenan de ternura
y esas vocales sueltas, inútiles, redondas,
que vuelan para nada,
me elevan boquiabierto hacia no sé qué gozos.
Soy feliz y, por eso, también un poco tonto.
17/12/08
Noturno do adolescente morto

Agoa despenada baixaba da lúa
O vento deixaba camelias de somana
¡Vinde mozos loiros do monte e do prado
¡Vinde xente escura do cume e do valantes
O leve pro mar de curtiñas branca
¡Ay, cómo cantaban os albres do Sil
¡Mozos, imos, vinde, aixiña, chegarporque xa ise río mó leva pra o mar!
Comida de evaluación na cafetería

* 1 lacón
* adobo: ajo y sal
* 1 chorro de aceite
* 1 vaso de vino blanco
* 1 vaso de agua
Preparación:
La noche anterior se le pone bastante ajo troceado o laminado, pimienta si se quiere ... con eso se puede dejar desde un par de horas... hasta una noche entera...El lacón no se deshuesa....... va con hueso y todo al horno...A la hora de entrar al horno todo el ajo que tenía se le quita, para que no se queme...Le damos una buena "friega" con sal gorda, sobre todo en la parte de la piel... y lo metemos al horno precalentado con la temperatura mas alta de que dispongamos... con eso conseguimos que la carne "selle" y no se salgan los jugos....En cuanto veamos que empieza a tomar color, le damos la vuelta... esperamos a que ese lado también empiece a dorar....Se baja un poco el horno... a 200º y se tapa con un papel de aluminio.... se le pone un vaso grande de agua (agua con vino blanco, con coñac, caldo de carne o de ave... al gusto de cada uno).Así se queda calculando una hora de horno por cada kilo de peso de carne...Se pueden utilizar unos palos de madera en el fondo de las fuentes para que la carne no se pegue... y la piel quede mas crujiente y menos "cocida".Procurar que siempre tenga liquido la bandeja...Se mira de vez en cuando o se le da la vuelta cada media hora....Si se quiere con salsa, al final se saca el lacón, se añade mas liquido a la bandeja (vino, caldo...) para desglasar, se liga con maizena y a mojar pan....
El amor cortés

La mujer en La Edad Media
Gracias a esta mujer asistimos a un cambio espectacular en la valoración de la figura femenina. Si bien hasta ese momento la mujer era vista como un mero objeto o posesión de su marido, sin ninguna comisión que no sea la de trabajos insignificantes, así como la tentación que acarreaba desgracia al hombre pasaría a convertirse en el ideal del hombre, en aquella a la que van dirigidos todos los cantos y alabanzas y objeto de todos los actos nobles de caballeros. Introduce, por tanto, el tema del amor cortés o caballeresco en el que una dama podía convertirse en el objeto de devoción de un caballero, algo impensable hasta ese momento. Además, su influencia llegara más allá, pues ella misma servirá de modelo para otros personajes femeninos históricos.Leonor de Aquitania

Leonor de Aquitania una mujer culta, valiente e inteligente que no se doblegaba ante nada. , musa de trovadores, ( no olvidemos que al ser nieta de Guillermo IX de Aquitania, célebre trovador de la época, ha sido educada en un ambiente de corte refinado ),señora de caballeros, reina inconformista es uno de los personajes femeninos más interesantes de todas las épocas, pues, al papel excepcional que jugó en la historia se une el que fuera la musa de los trovadores franceses y bardos bretones así como la impulsora del ciclo literario artúrico y griálico.
16/12/08
LENNON: AGAIN AMSTERDAM "BED-IN FOR PEACE"

Genios de la narración ; HOracio Quiroga; Fragmento

Fran Alonso; Un país a medio facer

EL DIBUJO: UNA FACETA MÁS DE LENNON
Poema
12/12/08
Walid al-waqqasi, autor de El Cantar de Mío Cid
11/12/08
Please, take a moment to ponder John´s words...
We´re all responsible for war... we all must do something, no matter what.
You either get tired fighting for peace, or you die
All we´re saying is give peace a chance
10/12/08
OUTRA NOVA NARRADORA

Por se vos soupo a pouco o relato anterior, aí vai outro máis, creado tamén por outra alumna de 1º B ESO, neste caso por Vanesa Manteiga Souto.
TORMENTA NA MONTAÑA
Inverno, tormenta, tormenta na montaña de inverno.
Relampagos, truenos, medo...
12:30. Todos duermen, soa o teléfono, unha muller en camisón levántese para coelho, una llamada, silencio; outra chamada, silencio; un terceiro toque, silencio; e a muller colle o aparello e cae derribada no chan. Stance uñas risas macabras de fondo, non da montaña, non da casa, senón do teléfono, e sae por riba da mesa unha cobra, a mesma cobra negra e amarela que vira a muller antes de caer.
A familia da casa baixa ó sentir o golpe e ven saír unha pomba branca por unha ventá agora aberta que siempre está pechada. Fanlle a autopsia que desvela que a muller morreau pola trabada dunha cobra no lado dereito do pescozo.
Xa non hai tormenta, xa non hai tronos, se queda o medo...
02:45. Outra casa na montaña, soa o teléfono, un homme cruza o comedor cos ollos aínda pechados, una llamada, silencio; outra chamada, silencio; unha última chamada, e o home cae no chan. E outra vez unhas risas macabras de fondo, non da montaña, non da casa, senón do teléfono que ninguén descolgara...
Entón entre os sofás unha cobra amarela e negra sae reptando e unha pomba branca voa por una ventana abierta. O home morreu dunha trabada dunha serpe no lado dereito do pescozo.
Xa non hai tronos, e ata se poden ver as estrelas.
04:12. Unha anciá soa na casa, que esperta co timbre do teléfono, unha chamada, silencio; outra chamada, a muller senta na cama; unha última chamada e o teléfono deixa de soar. A muller cae na cama morta, e sae polo medio das sabas a serpe negra e amarela que xa antes viran dous cadáveres.
Xa é de día e os veciños deciden enterrar os corpos. Choros na casa, choros no tanatorio, choros na igrexa, choros no cemiterio...
Cando xa se dispoñen a meter as caixas nos nichos un home ve unha nota que di: “Vive a vida antes de que che morda a serpe”.
Tomando isto por unha broma macabra a xente decide volver ás súas casas.
Xa é tarde, case noite, e queda sobrevoando o eterno cemiterio a xa mencionada pomba branca. Mentres tanto unha serpe amarela e negra que xorde tras o portal do escuro recinto repta tras da xente...
Fin?
CREANDO RELATOS NA AULA

A noite de San Xoán
Unha noite de lúa chea, estabamos todos os rapaces da rúa sentados en círculo nun lugar escuro, medorento e alonxado dos maiores. Estábamos nós, sós. Aquela noite de San Xoán ía ser como todas, divertida. Pero esta non foi igual…
Este ano chegara á rúa unha nova familia, moi querida por toda a veciñanza. Todos os seus membros eran moi queridos , menos a filla pequena. Esta rapaza chamábase Sabrina, e era un pouco, por así dicilo, “rara”. Non andaba con ninguén, nin sequera comigo, xa que viña na miña clase. Sempre ía vestida de negro , e se falaba con nós, só era para falar de cousas de maxia, como feitizos, meigallos, etc. Aquela noite, esa noite horrible, pediunos a todos se podía sentar con nós. Nós, como boas persoas, dixemos que si, aínda que con medo, pero non co medo que íamos pasar.
En canto sentou, puxo os ollos en branco e comezou a dicir o seguinte: “Esta noite, sucederán estas cousas. E o que eu digo, é verdade. Esta é a primeira e única: ides morrer. É o voso fin.” Nós non a cremos, pero despois arrepentímonos. Despois, un a un, foi dicindo o noso fin: “Ti, Bríxida, caerás no pozo e afogarás de forma lenta e dolorosa. Ti, Marta, serás atropelada polo teu pai, cando marche traballar. Ti, Xulia, morrerás no teu garaxe aforcada polo cable do teléfono…” E así, foi dicindo o fin de todos, ata que chegou a min, e dixo: “E ti, Alba…” E de repente, quedou calada, volveu en si, e marchou correndo á súa casa. Nós non lle fixemos caso, pero despois arrepentímonos. Cando dixo isto, serían as nove da noite. E, de forma estraña, cada certo tempo, un destes morría, da forma en que Sabrina dixera. A primeira foi Bríxida, que morreu no pozo. E despois, o resto. Eran as doce, e eu estaba alí, soa, na zona da rúa máis escura, medorenta e alonxado dos maiores. De repente, un arrefrío recorreume o lombo, e eu, toda amedrentada, comecei a correr cara os maiores, que estaban ceando. Pero, por máis que corría, nunca chegaba, e de repente, a luz apagouse. Atopeime soa nunha horrible escuridade, que me deixou sen respiración. De repente, vin a Sabrina, toda vestida de negro, coma sempre, pero no seu corpo faltaba algo… ¡Faltábanlle os pés! Iso significaba… ¡Que era unha pantasma! Eu comecei a correr, pero cada vez estaba máis e máis cerca, ata que ao xirarme para mirar se me seguía vin que non estaba, pero era mentira. Ao xirar a cabeza para seguir correndo, atopeima diante de min, e esta deume un golpe na cabeza. Pero antes de que mo dera, desapareceu, abrín os ollos e vin a miña nai. Ela díxome: “Alba, desperta, hoxe é San Xoán.” Fora un pesadelo… ¿Ou non?
Fin
LENNON PACIFISTA. " IMAGINE ": un himno para la paz.

9/12/08
HOMENAJE A JOHN LENNON

8/12/08
Garcia Lorca; Casida de las palomas oscuras
Biolennon

En nadal Panxoliñas
Ay! Se nosso Deus galego se faze
vamos a cantar á chozinha em que nace
Ay! Se a sua May é de Compostela,
vamos a cantar fermosa galega
Todo galeguinho toque charumbela
Que o menino bello é da nosa terra.
Façamoslle todos a dança galega
Que está desnudinho e chora e tembra
Pois nace en Galiça, á falda da serra,
galego se faze é da nosa terra.
Igor Lugris; Poesia para ver

7/12/08
Romeo y Julieta; Neruda traduce a Shakespeare. !Fantástico!

Señora- Ama, ¿Dónde está mi hija? !Ve a llamarla!
Ama- !Por mi virginidad de los doce años. Le juro que le dije que viniera!
!Chinita! !Mi cordera!! Ven Julieta!
Julieta- ¿Qué pasa? ¿Quién me llama?
Ama- Es vuestra madre
Julieta- Señora, estoy aquí. ¿Qué se le ofrece?
Señora- Se trata de... !Ama, ándate un rato! Debo hablarte en secreto. !Ama, vuelve! Lo he pensado mejor, debes oírnos. Ya sabes que mi hija está en edad.
Robert Anson HEINLEIN

Biolennon
The minimalist sound of Plastic Ono Band was significant too. Lennon had come to associate the elaborate musical arrangements of much of the Beatles' later work with Paul McCartney and George Martin, and he consciously set out to purge those elements from his own work. Co-producing with Ono and the legendary Phil Spector, he built a sonic environment that could not have been more basic - guitar, bass, drums, the occasional piano -- whatever was essential and absolutely nothing more. Lyrically, he turned away from the psychedelic flights and Joycean wordplay of such songs as "I Am the Walrus" and "Lucy in the Sky With Diamonds" - as well as his books, In His Own Write and A Spaniard in the Works -- and toward a style in which unadorned, elemental speech gathered poetic force through its very directness.











