Blog da Biblioteca do IES de Curtis: 1/4/09 - 1/5/09

29/4/09

La muerte en Venecia; Thomas Mann



En La muerte en Venecia las autoridades ocultan la existencia de la peste, temerosas del éxodo de los turistas. Sin embargo, los rumores acerca del mal se difunden y los extranjeros comienzan a marcharse. El personaje principal,Aschenbach, que ha sabido de la peste tempranamente, renuncia a partir para no privarse de la cercanía del bellísimo Tadzio, cuya familia parece ignorar por completo lo que está sucediendo.

La salud de Aschenbach decae progresivamente víctima del cólera ,los turistas y Tadzio con su familia abandona Venecia, Aschenbach muere.
La muerte en Venecia es una obra que, debido a su complejo simbolismo, genera variadas interpretaciones. Baste referir, a modo de ejemplo, la significación de Venecia, la ciudad de las apariencias y las ilusiones románticas y, al mismo tiempo, una ciudad-despojo que puede considerarse un emblema de la decadencia que afecta al propio Aschenbach.
La obra fue llevada al cine por Luchino Visconti en su película Muerte en Venecia. Ha inspirado también una ópera de Benjamin Britten.
Si os apetece leer esta novela disponéis del siguiente link: http://www.ciudadseva.com/textos/cuentos/ale/mann/muerteve.htm

Outros casos de pandemias


Relacionandoa coa gripe porcina podemos falar da obra Morte en Venecia de Thomas Mann. Esta trata sobre a historia de un compositor alemán de principios de século. A súa obra acababa de fracasar e el tiña unha dedicada saúde. Con todo isto chega a Venecia para pasar o verán e alí sentiráse profundamente atraído por un xoven adolescente, un sentimento que lle ira consumindo mentras a decadencia tamén alcanza á cidade en forma de epidemia coa peste.
Ademáis de isto podemos falar tamén da gripe española de 1917, a cal matou, aproximadamente, a cen millóns de persoas en todo o mundo, aínda que España foi o país máis afectado.

28/4/09

Fernando Trias de Bes gaña o Premio de Hoy con "El hombre que cambió su casa por un tulipán"


"Vencer a crise é o desafío máis grande de España dende a Transición. Fai falta "un gran pacto de Estado" para evitar que este sexa "o primeiro decenio perdido de España", afirmou hoxe o economista Fernando Trías de Bes, gañador do II Premio de Hoy, outorgado pola editorial Temas de Hoy e que distingue ensaios inéditos en castelán.


Este é o primeiro galardón literario de Trías de Bes (Barcelona, 1967), autor de "La buena suerte", "El vendedor del tiempo" e "El libro negro del emprendedor", ademais da obra gañadora "El hombre que cambió su casa por un tulipán"."Aos economistas fáltanos unha perspectiva histórica", confesou o autor nunha especie de autocrítica que introduciu o seu discurso na gala do premio. Trías de Bes explicou que o libro fai unha análise de diversas 'burbullas' económicas históricas, asegurando que tanto a crise mundial ("un estalido colosal da burbulla inmobiliaria") coma a española poderían ser evitadas se se soubese mirar cara a atrás. "Créanse a partir dos mesmos sinxelos mecanismos dende o século XVII: comprar a crédito con diñeiro que non se ten", matizou. (es.noticias.yahoo.com)

Gripe porcina



A influenza porcina (gripe porcina) é unha doenza respiratoria dos porcos, causada polo virus de influenza tipo A, que provoca brotes comúns entre estes animais. Os virus da influenza porcina enferman gravemente os cochos, pero as taxas de mortalidade son baixas. Estes virus poden propagarse entre os porcos todo o ano, pero a maioría dos brotes infecciosos localízanse nos meses finais do outono e o inverno, como acontece cos brotes humanos. Hai moitos tipos diferentes de gripo porcina e humana, xa que os virus están en constante cambio.http://www.eluniversal.com.mx/notas/593858.html

27/4/09

La peste



Esta novela de Camus relata, en forma de crónica, los sucesos a qué se enfrenta la ciudad de Orán cuando es víctima de una invasión de ratas portadoras de la peste. Es una historia ficticia la que nos cuenta Albert Camus, pero ese recurso estilístico recogido de un género del periodismo que seguramente le era familiar, hace que los hechos cobren una veracidad asombrosa.

Ramón Piñeiro na Grial


Ramón Piñeiro, foi fundador e director da revista Grial . A revista dedícalle o seu número 181 ao escritor de Láncara sumándose así ás actividades que lembran o ensaísta co gallo do Día das Letras Galegas. O vindeiro mércores ás 20.00 horas, a editorial Galaxia fará a presentación pública deste exemplar -Olladas sobre Ramón Piñeiro- na Fundación Torrente Ballester, na que intervirán os seus codirectores, Víctor F. Freixanes e Henrique Monteagudo, xunto con Justo Beramendi, Carlos Fernández, Andrés Torres Queiruga e Damián Villalaín, que achegan textos á publicación.

26/4/09

Agustín García Calvo





Yo trato de privarme de ideas. Todos los días me quito alguna, pero siempre me quedan demasiadas.





http://sarmientobiblioteca.blogspot.com/search?q=chicho

Domingo Villar; A praia dos afogados


A novela parte dun descubrimento estarrecedor. Unha mañá, o cadáver dun mariñeiro é arrastrado pola marea ata unha praia da vila de Panxón, na ría de Vigo. Se non fose porque ten as mans atadas cunha brida de plástico, Xusto Castelo había ser outro mariñeiro que encontrou a súa tumba entre as ondas mentres pescaba. Sen testemuñas nin rastro da embarcación do finado, o lacónico inspector Leo Caldas mergúllase no ambiente mariñeiro para tratar de clarexar o crime entre homes e mulleres que recean de desvelar as súas sospeitas e que, cando deciden falar, apuntan nunha dirección insólita de máis. Un caso difícil para Caldas, que pasa malos momentos: o único irmán do seu pai está enfermo de gravidade e a súa colaboración no programa radiofónico de Onda Vigo estase volvendo cada vez máis inaturable.
Como se ve é novela de intriga na Galicia mariñeira, desde os areais das Rías Baixas á paisaxe urbana e as tabernas da cidade de Vigo.. Domingo Villar (Vigo, 1971) vive en Madrid, onde traballou como guionista de cinema e televisión. Coa súa primeira novela, OLLOS DE AUGA (2006, 6ª edición no 2009), obtivo o Premio Frei Martín Sarmiento (concedido por alumnos e alumnas lectores de toda Galicia) e, coa súa tradución para o castelán (Editorial Siruela), os premios Sintagma e Brigada 21. Tamén foi finalista en dúas categorías dos Crime Thriller Awards en Gran Bretaña. Publicada en doce países, a primeira novela protagonizada polo inspector Leo Caldas é un dos libros máis vendidos entre os lectores e lectoras galegos

25/4/09

Inédita de Nabokov


La última novela que escribió el autor ruso Vladímir Nabokov (1899-1977), titulada El original de Laura, será publicada el próximo mes de noviembre, según anunció la editorial Penguin.

Nabokov escribió El original de Laura obra en 138 tarjetas que Penguin quiere reproducir junto a una transcripción del texto en la página contigua.

El autor que se hizo famoso por Lolita dejó instrucciones para que la novela fuera destruida tras su muerte, pero su hijo y albacea de su obra, Dmitri, decidió el pasado año que la publicaría.

El original de Laura está guardada en una caja fuerte de un banco suizo desde hace más de 30 años y su rechazo por parte de su autor es similar al que tuvo con Lolita, obra que también quiso destruir pero que finalmente publicó por la presión de su mujer.

La novela narra la historia de un hombre obsesionado con su promiscua esposa y que repasa la historia de esta obsesión desde que se conocieron cuando eran jóvenes.

24/4/09

Os libros de Ramón Piñeiro


Olladas no futuro. Vigo, Galaxia, 1974.
Lembrando a Castelao. Santiago de Compostela, SEPT, 1975.
Filosofía da saudade. Vigo, Galaxia, 1984.
Fermín Penzol. Vigo, Galaxia, 2001.
Da miña acordanza. Memorias. Vigo, Galaxia, 2002.
Galicia. Vigo, Galaxia, 2002.
A linguaxe e as linguas. Vigo, Galaxia, 2008.

23/4/09

Un jardín de verdad con ranas de cartón

Juan Marsé (Barcelona, 1933) fue designado como Premio Cervantes el pasado 27 de noviembre. El jurado valoró "la decidida vocación por la escritura" de Marsé, venciendo los elementos personales y su dura vida", además de "su capacidad para reflejar la España de la posguerra". La entrega del premio Cervantes constituye el acto central del Día Internacional del Libro .

Lo leí en el Parque Güell. No lo olvidaré nunca.


Ha leído, y mucho, sea cual sea el orden en el que lo haya hecho. Leyó el Quijote entero, tras dos intentos fallidos, cuando tenía 16 años. "Un vendedor gallego de libros a domicilio me veía leer en el bar de la esquina de mi casa. Me gustaba mucho leer. Recuerdo que, entre otros libros, ofrecía las obras completas de Blasco Ibáñez. Un día me convenció de que le comprara el Quijote a plazos. Me enganchó y me divirtió mucho".

Yo no tengo ganas de polémicas, pero sí que reclamo mi derecho a decir lo que pienso



o 'Encerrados con un solo juguete' (1961)
o 'Esta cara de la Luna' (1962)
o 'Últimas tardes con Teresa' (1966). Premio Biblioteca Breve
o 'La oscura historia de la prima Montse' (1970).
o 'Si te dicen que caí' (1973)
o 'La muchacha de las bragas de oro' (1978), Premio Planeta.
o 'El Pijoaparte y otras historias' (1981)
o 'Un día volveré' (1982)
o 'Ronda del Guinardó' (1984).
o 'La fuga de Río Lobo' (1985)
o 'Teniente Bravo' (1986)
o 'El amante bilingüe' (1990)
o 'Una liga roja en un muslo moreno' (1990)
o 'El embrujo de Shanghai' (1993), Premio de la Crítica 1994
o 'El caso del escritor desleído' (1994)
o 'Las mujeres de Juanito Marés' (1997)
o 'Rabos de lagartija' (2000). Premio de la Crítica 2001
o 'Cuentos Completos' (2002)
o 'La gran desilusión' (2004)
o 'Canciones de amor en Lolita's Club' (2005)

Diego Medrano


Una puta albina colgada del brazo de Francisco Umbral
Recordé la imagen de mi madre poniéndose los anillos
de mi padre y me eché a temblar. Recordé la imagen de mi
madre recibiendo algún hostiazo de campeonato por culpa
de ponerse los anillos de mi padre y me puse azul, verde,
magenta. No podía entender la crueldad de aquel señor que
decía ser músico. Los músicos, al igual que los escritores,
deben estar dotados de cierta sensibilidad, no sé. Al fin y al
cabo no se dedican a capar toros. Me puse muy serio, evité
enfadarme, mostrarme airado, y comencé a hablar en un
tono de voz apenas audible. Casi como cuando era un inverosímil
retoño frente a mis padres con los brazos en jarras,
estáticos, esperando yo la reprimenda de rigor por su parte,
debida a alguna travesura propia de los años en que solo se
experimenta con desastres.
—¿Por qué me dices todo esto? —pregunté envuelto en
una niebla o cerrazón que era como humo de tabaco, arte
perfumado de otro tiempo, hechicería de vieja con muy
mala espina.
—Te lo digo simplemente para que te ubiques. Para que
sepas que has venido a Madrid a buscar a tu madre. A
encontrarte. ¡A saber quién cojones eres!
Un silencio abismal se erigió entre nosotros, cortando
en dos el ambiente como se corta el pan sobre la mesa.
Nuestros rostros comenzaban a helarse, enladrillarse, para
después derretirse sin previo aviso; para no tardar demasiado
en comenzar a ser otros Lacunza y yo, un par de extraños
frente a frente en una mesa con mantelito de hule y
cicatrices por todas partes.

Habana Flash


Fue un viaje repetido. Pisamos las mismas calles. Ha blamos
con los mismos hombres y mujeres. Comimos en las
mismas mesas. Tomamos los mismos taxis, visitamos los
mismos lugares, fotografiamos las mismas escenas. Pasaron
diez años y nada cambió. Pero pasaron diez años.
Hace diez años, Elena y Xavier (Inés y cronista) partieron
hacia La Habana pasando por Lisboa (Ana y yo lo hicimos
pasando por Madrid). De aquel viaje necesario surgió
este libro editado años atrás, en gallego, por Galaxia. De ese
otro, el nues tro, nace este prólogo. Un prefacio que quiere
rendir tri buto a un país, arruinado en tantos aspectos, y a
una crónica que va más allá de esa ruina y de esa penuria
que también des cribe e ilustra.
Habana Flash es una crónica de un viaje pero es especialmente
la crónica de una sociedad vista desde los ojos de
una colectividad llegada de ultramar. Una sociedad en
espera permanente y desesperanzada, en celebración continua
pero amargada, en movimiento constante y estancada.

Mañan en Vilasantar

Os contos de Pablisimo
Programa: Letras vivas animación
Nome artístico: Pablo Sánchez [San&saN teatro, Contacontos Pablisimo]Espectáculo: Os contos de Pablisimo
Lugar de celebración: Casa de cultura
Hora da celebración: 17:00



Los libros más vendidos




Meyer. Sthephenie
Meyer. Sthephenie
Meyer. Sthephenie
Indridason Arnaldur

El libro de José Antonio


Gomorra
Más que una historia o una novela policíaca es una especie de documental escrito en forma de historia de acción que muestra los métodos utilizados por la mafia italiana para conseguir sus fines.
Todo lo que en el libro se muestra es real y se recogen testimonios de personas cercanas a esos grupos delictivos que se dedican desde al narcotráfico hasta a los asesinatos por encargo.
Es un libro que nos muestra una realidad escondida y que nos hace ver una pequeña proporción de la denigración, corrupción y pérdida de valores éticos y morales de una sociedad cada vez más mediocre.

Los libros más vendidos


Los libros más vendidos

ORGANIZATE CON EFICACIA
David Allen


EMOCIONES COLECTIVAS: LA INTELIGENCIA EMOCIONAL
Peñalver , Ovidio

EL CRASH DEL 2010
Niño Becerra. Santiago

YO TE MANIPULO, ¿Y TU QUE HACES?: RECUPERA TU AUtestimaPODEROSA MENTE: LA CURACION ESTA EN TU INTERIOR
Tierno Bernabe

POR QUE SOMOS COMO SOMOS
Punset. Eduardo

O libro en Internet


Este martes 21 de abril abriu oficialmente a Biblioteca Dixital Mundial (WDL), unha iniciativa impulsada pola Unesco para acceder de balde, a través da internet, a fondos de grandes bibliotecas do mundo en diversos idiomas.
Xa existe dende hai algúns meses a biblioteca europea Europeana, máis centrada na cultura do continente.
En galego temos a Biblioteca Virtual Galega, impulsada pola Deputación da Coruña e pola UDC. Tamén están dispoñíbeis obras da literatura universal traducidas ao galego en Bivir.com, creada pola Asociación de Tradutores Galegos.
Outra importante fonte de contidos é Archive.org, onde tamén hai dispoñíbeis todo tipo de documentos multimedia e versións gardadas de moitas webs da internet co aspecto que tiñan hai máis dun ano.
Na internet é posíbel acceder a moitas tendas de libros electrónicos, que se poden ler no ordenador ou en lectores de e-books. Dende elas pódense mercar versións dixitais das últimas publicacións e tamén de material clásico. Porén, existen fontes para acceder de balde a obras liberadas de dereitos de autor, como o Proxecto Gutenberg.
Por último, podemos subliñar o labor de Google, que está a dixitalizar libros de todo o mundo. Pódense acceder a estas obras dende o seu buscador de libros, que ofrece versións completas ou parciais daquelas obras protexidas con dereitos de autor, aos que tamén se lles dedica a data que se conmemora este 23 de abril.

Los más vendidos



Ficción

Stephenie Meyer
Nora Roberts
Stieg Larsson
Sherrilyn Kenyon
stephen King



No Ficción

Walter Dresel
Javier Cercas
Eduardo Punset
Bernabe Tierno
Mario Luna


22/4/09

Mañan Día do Libro


Xa estamos listos para conmemorar esta data. O Equipo de Biblioteca quere agradecer a colaboración e valiosísimas contribucions a Manuel, Balbina, Uxio, Alejandro, Silvia, Mónica...



Hoxe deixamos ,ainda verdes, dúas árbores no patio cuberto que mañá floreceran coas vosas achegas .
Feliz día do libro 2009 !

Isidro Parga Pondal , 23 de Abril


El Laboratorio Xeolóxico de Laxe es una Institución científica gallega que fue fundada por el Profesor Isidro Parga Pondal en 1940. Desde entonces su actividad está dedicada al estudio de la geología de Galicia y del Hercínico Peninsular Ibérico. Esta Institución surge luego de la expulsión del Profesor Parga Pondal de la Universidad de Santiago de Compostela donde ejercía un puesto de Profesor de Geoquímica, por razones como su ideario nacionalista gallego y el rechazo de sus compañeros profesorales a su concepción progresista de la Universidad. Estos hechos tuvieron lugar en 1936, al finalizar la Guerra Civil Española. Desde ese momento el Profesor Parga Pondal rehizo su vida y dedicó su tiempo libre y hacienda al estudio de la geología gallega y del Hercínico Peninsular, aprovechando los momentos de descanso que le dejaba la dirección de Empresa Caolines de Lage S.L., radicada en la Villa de Laxe al SW de A Coruña.

Hasta el final de su vida profesional (su retiro de la vida activa se produce en 1969), Parga Pondal sienta las bases actuales de la moderna geología gallega realizando numerosas investigaciones y publicaciones entre las que destaca el Mapa Geológico de Galicia a las escalas 1:50.000, 1:250.000 y 1:500.000 donde se correlaciona, por vez primera, la geología de Galicia con la de las áreas adyacentes: Portugal y resto de España. Su obra se publica en 1982 con la edición del Mapa Geológico del Macizo Hespérico Peninsular que presenta la geología del Hespérico de la mitad occidental de la Península Ibérica, fruto de la colaboración internacional de científicos de 5 países (Francia, Alemaña, Portugal, Reino Unido y España) y de 16 universidades europeas. Esta magna obra, coordinada y dirigida por Isidro Parga Pondal es el fruto de sus más de 40 años de investigación.

Isidro Parga Pondal


Isidro Parga PondalLa Real Academia Galega de Ciencias homenajea a Isidro Parga Pondal en la II edición del Día del Científico Gallego. Parga Pondal, considerado el geólogo gallego más importante de todos los tiempos, fue el autor del primer Mapa Geológico de Galicia, en 1963. A continuación, en 1970, publicó el Mapa Geológico de la Península Ibérica.
El evento, que tendrá lugar a partir de las 19 horas en la sede de la Real Academia (San Roque, nº 2, Santiago de Compostela), será público y abierto a la asistencia de todos los interesados

23 de Abril Día do científico galego.


Este ano adícase a Isidro Parga Pondal

, Presidente de Honra da Real Academia Galega de Ciencias, membro numerario de Academia de Doctores de Madrid, correspondente da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales, correspondente da Real Academia de Doctores de España e correspondente de Ciencias e Arte de Barcelona.

O novo poemario de Estíbaliz Espinosa

No século XXI, finxir dar vida foi un dos cometidos principais daqueles que traballaban nesa trampa oblicua chamada arte: a creación de personaxes semellaba un eixe fundamental na novela, esa simulación tamén se atopaba no deber dun bo actor, dun guionista, dun realizador de cine, un fotógrafo, un debuxante de cómics... No século XXI, procurar vida foi un dos cometidos principais daqueles que se dedicaban a esa fe experimental chamada ciencia: a medicina, a investigación no xenoma, a astrofísica, a matemática agochada nos patróns de crecemento vexetal e animal, a arquitectura orgánica...
No século XXI, aplicar un zoom nos textos das criaturas humanas revelaría unha ambición de alquimista: transmutarse en vida. En memoria.Vingadora da mortalidade. Zoommm, o poemario de Estíbaliz Espinosa, achégase con torpeza humana ás relacións incestuosas entre texto e vida, linguaxe da máquina e linguaxe lírica, e a ese antigo desexo infantil de que o que leamos se transfigure en nós, electrice a nosa medula, siga o noso ritmo vascular, volva parte de nós ou nós dela. Somos o que foron outros. Se somos o que comemos, somos o que lemos.

shakespeare´s life and works

Shakespeare was born in Stratford-upon-Avon in 1564. By 1592 he was working in London as an actor and dramatist. He wrote at least 37 plays and collaborated on several more. his plays were comedies, histories and trgedies. One of is most popular comedies is A Midsummer Night´s Dream. history plays are Henry V and Richard III. The most famous tragedy is Hamlet but we know other tragedies for example: Othello and King Lear.

He wrote poetry too. The Sonnets are the most popular. He published them in 1609.

In 1613 he retired from the theatre and returned to Stratford-upon-Avon, where he died in 1616

21/4/09

El libro de Rocio


Un libro para aquellos que les gusten las historias de amor, la lectura amena y la narrativa de Sierra y Fabra.A los que no les interese ese tipo de historias no se lo recomiendo.
"La vida de la Montse ha cambiado completamente: un hecho imprevisible ha sucumbido sus fundamentos. Ha estado a las puertas de la muerte, pero la ha vencido, encara que su precio es muy alto. Ahora en su vida hay un antes y un después. Mientras mira de recuperar la sonrisa, vivir el verano como una chica más, olvidar el abandono y el dolor, aparece Sergio, la esperanza, a lo mejor el amor. ¿O no es lo que parece? ¿Realmente ha sdo la casualidad lo que ha hecho que se encuentren?"

El libro de Fernando




El jorobado y otros cuentos
Es una obra que presenta varios relatos clásicos entre ellos
Alí Babá y los cuarenta ladrones Alí Babá y los cuarenta ladrones
El jorobado, El lobo y la zorra,

o libro de David


O catecismo do labrego
Lamas Carvajal fai un retrato retranqueiro e irónico da situación do campesiñado galego de principios do xéculo XXO Tío Marcos d''a Portela. A situación dos labregos naqueles momentos era case semifeudal e a ilustración da primeira edición amosaba un campesiño cunha cruz ó lombo

El libro de Dayana



EL PRINCIPITO es un encantador relato dedicado a los niños pero se mezclan, junto a lo maravilloso, ciertos trazos de psicología que revelan un delicado conocimiento de las relaciones que se crean la amistad y el amor
El autor imagina una avería de un avión que lo obliga aterrizar en el Sahara "a mil millas todas las regiones habitadas"
Para su sorpresa un pequeño muchacho de modales muy singulares visiblemente satisfecho de tan absoluta soledad
El niño, inmune el calor, el hambre o la fatiga cuestiona, de una manera por demás graciosa, lo poco cuerda y extravagante lógica de los adultos
Como por ejemplo cita sus encuentros en el espacio con un rey , vanidoso , bebedor ,un hombre de negocios ,un farolero, un geógrafo y sobre todo con nuestro planeta tierra
Le cuenta también que en su planeta, que tiene tres volcanes que el deshollina constantemente, hay una flor de la que ha tenido que huir por amor
El principito hace una sensata y estupenda alegoría de la amistad en su encuentro con el zorro en el desierto
Este es un libro de símbolos estreñidos de manera ágil y admirable con un estilo familiar que confiere al relato ese aire confidencial de los pensamientos expresados en voz alta ante un auditorio de seres sencillos cuya lógica sea cómplice de la imaginación

20/4/09

El blog de Saramago en libro



Los textos que el Nobel de Literatura José Saramago publicó en su blog en Internet en los últimos seis meses, se han recopilado en un libro, denominado El Cuaderno, que será editado el próximo jueves, Día Mundial del Libro, anunció la Fundación José Saramago.
El libro, editado en colaboración por la editorial Caminho y la Fundación José Saramago, tendrá una tirada de 5.000 ejemplares. La edición en castellano, y catalán será lanzada en mayo, y en verano saldrá la versión en italiano e inglés.
"El Cuaderno no es un libro de crónicas periodísticas, es un libro de vida", según explica Pilar del Río, mujer del escritor portugués, en el sitio web de la Fundación. En total, son "seis meses de cartas inteligentes para lectores inteligentes, sin artificios y con todo lo que él tiene para decir", matiza Del Río en la nota de presentación del libro.
Saramago comenzó el blog en septiembre de 2008 con 'Palabras para una ciudad', una carta de amor a Lisboa, como el propio autor reconoció. Después, le siguieron más de cien opiniones, pensamientos y relatos llenos de sentimientos, humor e ironía sobre la actualidad política internacional, en los que habló sobre Barack Obama y Sarkozy, pero también de algunos de sus escritores favoritos y "tantos luchadores pacíficos que consiguieron cambiar el mundo o lo están intentando", recalca la mujer del Nobel de Literatura.
También habla de George W. Bush, del que Saramago dice que tiene "una inteligencia mediocre, una ignorancia abismal, una expresión verbal confusa y permanentemente atraída por la irresistible tentación del puro disparate".

Portal Pórtico







As bibliotecas das tres universidades galegas, en colaboración co Consorcio de Bibliotecas Universitarias de Galicia (Bugalicia), veñen de lanzar un portal unificado de busca e procura de información en liña que permite acceder a tódolos seus recursos directamente dende a Rede e que contribúe favorablemente á mellora das condicións de estudo e traballo dos nosos universitarios e universitarias, en tódalas actividades científicas, docentes e de formación que precisen levar a cabo.A plataforma Pórtico, que así se fai chamar a ferramenta, inclúe un metabuscador que permite organizar, diseminar, recuperar e acceder á información académica “nun ambiente heteroxéneo” de revistas, bases de datos electrónicas, libros, catálogos bibliográficos, teses, patentes, normas, enciclopedias e outros recursos dispostos na Rede, de xeito doado e rápido.A través de Pórtico, os usuarios poden coñecer os recursos dispoñibles na súa área de coñecemento e lanzar sobre eles consultas simultáneas, o que permite un primeiro achegamento ao seu principal tema de interese, máis en ningún caso substitúe as amplas funcionalidades de busca que ofrecen os portais e bases de datos na súa interfaz orixinal.Asemade, a través deste motor de búsqueda, os usuarios e usuarias poden acceder a outros servizos adicionais integrados na plataforma como son o xestor de ligazóns SFX, que xera dinámicamente ligazóns entre os compoñentes da biblioteca dixital e permite incluso obter o texto completo, sempre que este estea dispoñible en liña. No caso de que sexa do seu interese, o usuario ou usuaria pode solicitar o exemplar a través do servizo de empréstito interbibliotecario tradicional.Porén a principal vantaxe de Pórtico é que permite acceder dentro dun mesmo menú a servizos que antes estaban dispostos en distintas webs, facilitando así o labor de todas as persoas usuarias das bibliotecas universitarias galeg

Otro escritor coruñes en la RAE


El escritor José María Merino, considerado uno de los grandes cuentistas españoles, ingresó en la Real Academia Española con un discurso titulado Ficción de verdad, en el que reflexionará sobre su oficio de escritor .
La candidatura de Merino (A Coruña, 1941), que ocupará en la Academia la vacante de Claudio Guillén (sillón «m»), fue presentada por Mateo Díez, Arturo Pérez-Reverte y Álvaro Pombo.
Autor de una amplia obra en la que tienen presencia temas como lo fantástico, la identidad, la infancia, la memoria, el mito o el sueño, Merino ha merecido importantes premios a lo largo de su carrera.
Entre ellos figuran el Nacional de la Crítica 1986 por La orilla oscura, el Nacional de Literatura Infantil y Juvenil 1993 por Los trenes del verano, el Miguel Delibes 1996 por Las visiones de Lucrecia, el Torrente Ballester 2007 por Un lugar sin culpas, y el último, el Castilla y León de las Letras, que recogerá el próximo miércoles.
Coruñés de nacimiento, Merino se considera leonés de adopción porque vivió su infancia y adolescencia en León. Se licenció en Derecho en Madrid y trabajó como funcionario en el Ministerio de Educación.
El nuevo académico debutó en la narrativa con Novela de Andrés Choz (1976, Premio Novelas y Cuentos) y luego publicó títulos como El caldero de oro y la ya mencionada La orilla oscura. El oro de los sueños, La tierra del tiempo perdido y Las lágrimas del sol componen su trilogía dedicada a América.
Director del Centro de las Letras Españolas de 1986 a 1989, es autor también de El viajero perdido, El centro del aire, Las crónicas mestizas y de Cuatro nocturnos, que quedó finalista en el Premio Nacional de Narrativa del 2000.
Maestro del cuento, ha publicado Cuentos del barrio del refugio, Cuentos del reino secreto y El viaje perdido. En el 98 publicó Intramuros, sus memorias noveladas.
Su última novela, La sima, acaba de llegar a las librerías y en ella reflexiona el autor sobre «la manía fratricida» y «la tendencia a la confrontación» que tienen los españoles.

Un pouco máis de memoria histórica


A obra de teatro Las bicicletas son para el verano fala da subsistencia dunha familia de ideas republicanas, que viveu todo o período da Guerra Civil. A obra mostranos como vivia a sociedade, neste caso de Madrid neses anos. Fai un pequeno percorrido dende antes do estalido da guerra ata a instauración do réxime franquista, no que podemos apreciar os cambios de vida nas familias que atinxen por exemplo: as vivendas, os alimentos, o traballo, etc.
Moitos dos aspectos tocados na obra citada anteriormente podemolos observar na novela de Cela, La Colmena, donde fala da dura represión vivida por intelectuais e republicanos por parte da dictadura, como tamen das pesimas condicións na que vivía a sociedade.
Gran exemplo desta situación foi o relatado por Mini na conferencia dada no instituto sobre a recuperación da nosa memoria histórica.

El libro de Sandra



Donde esté mi corazón

Este libro tiene como temas principales el amor y la superación. En él, sus dos protagonistas se conocen de casualidad y al final acaba surgiendo algo especial entre ellos. No será una historia nada fácil, ya que tendrán que superar muchas dificultades, como la reciente operación de ella (Montse), la cual la marcó mucho y por eso tiene demasiados miedos a los que enfrentarse y su recuperación será dura, pero siempre estará él (Sergio) para apoyarla.

19/4/09

Hoy Ha muerto J. G. Ballard

James Graham Ballard es considerado uno de los mejores novelistas, y escritores de cuentos cortos.J.G. Ballard nació en Shangai el 15 de Noviembre del 1930 y durante la 2ª guerra mundial fué recluido en un campo de concentración japonés junto a su familia (experiencia que relató en El imperio del sol, llevada al cine por Steven Spielberg en el año 1986. Dicha novela fué propuesta para el Booker Prize y ganó el Guardian Fiction Prize.En 1946 se trasladó a Londres junto a su familia, donde inició sus estudios en medicina en la Universidad de Cambridge, (estudios que no llegaría a terminar), y seguidamente estudió Inglés en la Universidad de Londres. Trabajó como redactor en un periódico técnico y como portero del Covent Garden, antes de incorporarse a la RAF en Canadá, como piloto.En 1956 empezó a publicar sus relatos. Muy influenciados por el movimiento surrealista. Los relatos estaban enfocados en un futuro cercano, donde el entorno tiene gran influencia en el carácter de los personajes. La trilogía Vermilion Sands fué la recopilación que incluiría estos primeros relatos. Él mismo definió los paisajes de sus libros como "naturalezas muertas creadas por un equipo de demolición".El estilo de Ballard hizo que fuera calificado como uno de los autores de referencia de la llamada Nueva Ola de la ciencia ficción inglesa durante los años 60, y su obra és comunmente considerada como una exploración del espacio interior.En más de una ocasión se ha autodenominado terrorista literario. Leyendo Crash (adaptada al cine por David Cronenberg el 1997) y la exhibición de atrocidades, se puede entender el motivo de tal comentario.En Crash tenemos un ejemplo del duro lenguaje que puede llegar a utilizar: "El mundo empezaba a florecer en heridas (...) Estas cópulas de genitales desgarrados y partes de automóviles componían una serie de módulos perturbadores, las unidades de la nueva moneda del dolor y el deseo".Y en La exhibición de atrocidades (1971), prohibida por su capítulo-cuento "Por qué quiero cogerme a Ronald Reagan", aborda las posibles consecuencias mentales de la publicidad, las imágenes de torturas y los medios.Entre sus novelas caben destacar las novelas de género catastrofista, como viento de la nada, el mundo sumergido, la sequía y el mundo de cristal. Novelas en las cuales predomina el esteticismo y la literatura, y se exploran los sentimientos de los protagonistas en mundos arrasados por los cuatro elementos, el viento, el agua, el fuego y la tierra.En Rascacielos y la isla de cemento, Ballard profundiza en el grado de degeneración a que el hombre civilizado puede llegar. En la primera novela relata como una serie de personajes se ven sumidos en una aspiral de violencia al encontrarse faltados de los servicios básicos a laos que están acostumbrados, y en la segunda novela, un automobilista que tiene un accidente se convierte en un robinson crusoe urbano al quedar atrapado en una extensión de terreno rodeada de autopistas.Compañía de suelos ilimitada fué considerada por Anthony Burgess como una de las 99 mejores novelas inglesas del siglo.

El libro qué gran regalo.


Las venas abiertas de América Latina de Eduardo Galeano sube al puesto 7 de los más vendidos en Amazon tras ser regalado por Chávez a Obama.
Las venas abiertas de América latina fue escrito en español por Eduardo Galeano en 1971. Es un ensayo con crónicas y narraciones, que dan pruebas del constante saqueo de recursos naturales que sufrió el continente latinoamericano a lo largo de su historia desde el siglo XV hasta finales del siglo XX, y sigue siendo una referencia para cualquiera que se interese en América Latina. Es citado a menudo por Chávez. La versión en inglés, titulada Open Veins of Latin America: Five Centuries of the Pillage of a Continent, se encontraba hasta el día de su obsequio en el puesto 54.295 del ranking de Amazon, una de las librerías más populares en Internet. Unas 4 horas después de que Chávez formalizara su obsequio a Obama, el libro había subido al puesto 288 del ranking de ventas. A las 12:24 pm, el libro había subido al puesto 110. A las 4:16 de la tarde, estaba en el puesto 17. A las 5:30 pm, estaba en el puesto 14. A las 9 de la noche, estaba en el puesto 11. A las 10:30 de la noche, estaba en el puesto 8. A las 11:30 pm, estaba en el puesto 7. En la librería en línea Barnes and Noble, considerada la segunda más importante en Internet después de Amazon, el libro alcanzó a las 11 de la noche la posición 70, cuando el pasado 11 de abril, según la cache de Google, estaba en el puesto 84.483 de ventas. A las 4 de la tarde de este sábado se había ubicado en la posición 183 y a las nueve de la noche estaba en el puesto 89. Similar circunstancia ocurrió cuando el Presidente Chávez, en su intervención en la Asamblea General de la ONU en 2006, mostró el libro de Noam Chomski Hegemonía o supervivencia: la búsqueda estadounidense del dominio global", el cual también se disparó al puesto 7 en ventas, tras estar en el puesto 160 mil.

Galardóns da Crítica no 2009



Na modalidade de poesía Chus Pato, por Hordas de escritura.

Hordas de escritura é o noveno poemario publicado pola xa mítica autora ourensá Chus Pato. Na súa literatura comprometida, combina o seu marxismo e galeguismo con constantes referencias aos mitos greco-latinos. Pato reivindica unha animalidade liberadora no seu último libro"A horda é a esfera perfecta, que vive centrada en si mesma e para si. É un modo de relación humana perfecta. Porque é o espazo de cobertura perfecta para os seres humanos, como o ventre materno. Por outra banda, remítenos á idea de movemento continuo, mobilidade, coma a dos bárbaros, coa súa liberdade absoluta "

A idea de horda tamén está conectada co tratamento do tempo e do espazo que Pato achega nesta obra. "O libro é unha reflexión sobre o espazo, como o foron outros que publiquei, aínda que esta é a primeira vez que reflexiono tamén sobre o tempo"
O libro interpela nas súas páxinas ao lector. "Do mesmo xeito que se fala da morte do autor, eu falo da morte do lector. Escribo para que me lean. Interpelar ao lector é un xeito de reflectir esa necesidade de que haxa alguén aí. Entón aparece a dúbida. Existe o lector, existe o poema, e exista a poeta, ou son intercambiables? Porque a autora pode se lectora, o lector pode ser poema...".

Edición de 2009 dos galardóns da Crítica


En narrativa en lingua galega a Marcos Calveiro, por Festina Lente. O autor é coñecido no país polas súas obras infantís. O carteiro de Karrada foi galardoada co XVIII Premio Ala Delta . A este público vai dirixido tamen Rinocerontes e quimeras, así como Sari, soñador de mares.
Tamen foi ganador do premio O Barco 2008 con a novela O canto dos peixes.
En Festina Lente, pásase á novela histórica dende unha perspectiva crítica. O autor sitúa a acción en Santiago de Compostela de 1627 e conta as vida do encadernador Ambrosio Cavaleiro, personaxe que lle sirve para facer unha refleción sobre a literatura nos tempos escuros do Medievo.

Galardóns da Crítica 2009



Para obra escrita en castelán concedesella a David Trueba, pola súa novela Saber perder, e o poeta Eduardo García, por La nueva vida, en narrativa e poesía, respectivamente
Da novela Saber perder, de Trueba, o xurado destacou a calidade na construción das suas personaxes e como con esta obra o cineasta demostrou que se pode facer “realismo literario”. O presidente do xurado e da Asociación Española de Críticos Literarios afirmou que Trueba recorda coa súa novela a La colmena de Camilo José Cela. “Transcéndea”, afirmou.
Trueba (Madrid, 1969) mostrouse “moi contento” con este galardón porque o dá “a crítica especializada en Literatura, e un case nin os coñece” e, ademais, “porque pode supor que se vence unha reticencia sobre unha persoa que tamén fai películas de cando en vez”.O cineasta e escritor cre que, na vida, un debe “investir no pracer, a cultura e a amizade”, se se quere “atopar algo ao final do camiño”. “O que un necesita na vida é sentirse pleno a calquera idade”, afirmou.


La vida nueva, de Eduardo García, é un poemario “potente, vigoroso” e propio do premio da Crítica Literaria en modalidade de poesía, dixo García-Posada, que definiu esta obra como unha conciliación entre certas modalidades expresivas da poesía da experiencia.Pola súa banda, Eduardo García dixo sobre o galardón: “é unha das cousas fermosas que me puido regalar a vida” e mostrouse emocionado e “en estado de shock absoluto” logo de saberse gañador do premio.

18/4/09

Crónica de una muerte anunciada




La primera edición de esta obra se realizó simultáneamente por Bruguera (Barcelona), Diana (México), Sudamericana (Buenos Aires) y Oveja Negra (Bogotá), en 1981. Tras su publicación García Márquez fue denunciado sin éxito por algunas de las personas implicadas en el suceso que dio origen a la novela.
Santiago Nasar es acuchillado por los gemelos Pedro y Pablo Vicario para vengar el
honor de su hermana Ángela, la cual ha sido devuelta a la casa de sus padres por su esposo, Bayardo San Román, la misma noche de bodas.
Se trata de una fábula cuya estructura de crónica intenta justificar una extraña sucesión de casualidades que actuando en contra de toda lógica y rozando lo imposible, acaban por cumplir con un destino inexplicable.
Aunque en una primera lectura predomine la sensación de duda ante la evolución de tantos detalles injustificables, existe otra interpretación asentada en una especie de venganza general de Ángela Vicario ante la permanente humillación de la mujer:
Mi madre fue la única que apreció como un acto de valor el que hubiera jugado sus cartas marcadas hasta las últimas consecuencias.
Con su actitud de mártir, Ángela Vicario se convierte en juez que condena una larga y penosa tradición de marginalidad. Su deshonra es un disparo que acierta doblemente; hiere profundamente a Bayardo San Román —en el orgullo— y mata a Santiago Nasar, prototipos ambos de macho dominante, caracterizados por la altanería y el afán por cumplir con sus caprichos. Quizás esa deshonra no aclarada sólo sea la excusa para castigar la soberbia y proporcionar venganza a las víctimas de ambos:
Lo buscó en las tinieblas, lo encontró a primera vista entre los tantos y tantos nombres confundibles de este mundo y del otro, y lo dejó clavado en la pared con su dardo certero, como a una mariposa sin albedrío cuya sentencia estaba escrita desde siempre.
—Santiago Nasar— dijo.
La concatenación de acontecimientos asociados de manera imposible, las voluntades contrariadas, y, especialmente, la personalidad encubierta de los protagonistas, hacen que el lector llegue a las últimas páginas con la sensación de imposibilidad ante el desenlace anunciado. Durante el proceso narrativo hay un espectacular cambio de papeles que afecta a toda la estructura presentada. Y es que los aparentes héroes no lo son —el estruendo de sus derrotas es calamitoso—; la víctima firma las sentencias y a los personajes de reparto se les asciende hasta ostentar el papel de verdugos.
La poca entidad psicológica de Santiago Nasar se refleja ante la evidencia de su muerte, cuando con ella se debería explicar el argumento: «no entiendo un carajo», dice cuando le dan la alternativa de esconderse o defenderse, y «que me mataron, niña Wene», respondiendo a Wenefrida Márquez cuando ya le habían acuchillado y buscaba el cobijo de su casa para morir. Se trata en realidad de la consumación de un destino fatal en el que interviene como circunstancia curiosa la ignorancia de Nasar ante su propia tragedia:
No quiero flores en mi entierro, me dijo, sin pensar que yo había de ocuparme al día siguiente de que no las hubiera.
En otros personajes, el destino actúa con la misma evidencia inevitable:
Esto no tiene remedio, dice Pablo Vicario con más resignación que ira. Es como si ya nos hubiera sucedido.
Sin embargo, existe en la Crónica... una vuelta de tuerca que otorga alguna esperanza al hombre en su lucha desquiciada contra la fatalidad, aunque sea a través de la contradicción que provoca Ángela Vicario al enamorarse muchos años después del marido que la dejó plantada y que decide volver —gordo y calvo— quizás tan sólo por ganar una batalla al destino, el señor que vence todas las guerras en la obra de García Márquez.



Neste blog utilizamos as imaxes con fins educativos. Se algunha delas estivese suxeita a dereitos de autor, pregamos vos poñades en contacto connosco para retirala de inmediato.



Deseño logo: shouvas